Hieronder vind je recepten voor rauwkost die een stap verder gaan dan sla met tomaten. Deze manier van voedselbereiding heb ik geleerd van Helen Beliën, collega yogadocente, die in Amsterdam een Raw Food-restaurant (voor leden) heeft.

Door verhitting van voedsel boven de 40 graden, vindt er een chemische verandering plaats en gaan kostbare voedingsstoffen verloren, vooral vitaminen en verterings-enzymen.

Rauwe voeding bevat prana, levensenergie, wat op Kirlian-foto's is te zien. En ook zonder foto's weten we allemaal dat een rauwe pit levenskracht, want kiemkracht heeft en een geroosterde niet.

Laat die Raw Food-keuken nu ook nog ontzettend lekker zijn. Proef zelf maar.

En als je daarna zin hebt om de fijne kneepjes van de raw-foodkeuken te leren, kijk dan in de agenda voor een inspiratie-ochtend of neem contact op.

rauwe appeltaart

Nodig voor een vorm van 26 cm, voor de bodem:

150 gram walnoten of pecannoten (bij voorkeur een uur geweekt vanwege de toxische buitenkant, zeker als je het vaker gaat eten; weekwater weggooien)

100 gram amandelen (een nacht geweekt)

250 gr rozijnen

6-10 dadels

Vulling, eerste laag:

4 bananen

sap van een halve limoen/citroen

eventueel: een eetlepel gemalen cocos

Tweede laag:

2 flinke goudreinetten of andere zachtzure appel, in dunne halve plakjes gesneden

rasp of sap van een halve limoen/citroen

kaneel

eventueel geraspte verse gember of gemberpoeder naar smaak

Bereiding:

Maal de noten tot meel en maak een deeg van de gemalen noten en zuidvruchten (met de verhoudingen kun je variëren naar smaak en ook voor de samenhang van het deeg. Ook water, dixap, vruchtensap of dadelstroop kan de samenhang helpen vergroten).

Leg dit deeg in een bakblik en druk het stevig aan tot een laag van ongeveer een halve centimeter.

Prak de bananen in het limoensap tot moes en schep er eventueel cocos door. Verdeel de bananenmoes over het deeg.

Schep de schijfjes appel door een limoen-kaneel- en ev. Gembermengsel en verdeel dit als laatste laag over de taart.

Net als elke appeltaart is deze taart het lekkerst als je hem een paar uur of een dag laat rusten.

Maar hij leent zich ook prima voor ‘onverwacht bezoek-snel klaar’-verrassing (dan laat je het weken een keer achterwege).

Geniet ervan ...